فایل ورد 17 صفحه فارسی +لاتین

تست سلول­های بنیادی جنینی موش (EST) برای ارزیابی توسعه مسمومیت بر اساس منع القاء ترکیبی اختلاف سلول بنیادی جنینی در CARDIMYOCYTE طراحی شده است. با ارزیابی مشخصه­ها در EST، قابلیت پیش بینی توسعه یافته و مشخصه­های کاربردی بهینه شده است. بنابراین بهبود کاربری EST برای استراتژی تست مد نظر واقع شده است. در تحلیل­های مشخصه­ای، فاکتورهای بحرانی ارزیابی ریسک مد نظر قرار گرفته و ارزش ارزیابی در EST معین شده است با استفاده از ترکیب سمی FLUSILAZATE تأثیر غلظت به تنظیم بیان ژنی و بیشترین مسمومیت در کشت EST بررسی شده است. کشت به مدت 24 ساعت در عرض غلظت­های F بوده است. و RNA ایزوله شده است ما گشت کنترل نیز تهیه کرده که 0 و 24 و 48 ساعت مورد ارزیابی قرار گرفته است. پروفایل سازی حساسیت بالاتری در فرآیند توسعه ایجاد کرده است و در مقایسه با فرآیند تقسیم سلولی کاملاً بارز می­باشد. تحلیل المان اصلی با کمک مجموعه ژنی و با توجه به EST برای توصیف دینامیک اختلاف EST مد نظر قرار گرفته و مسیر اختلاف تعریف شده است. تأثیر وابسته به غلظت در توسعه نیز در انحراف کشت در معرض F تعیین گردیده است. بنابراین تعیین مسمومیت رشد در EST با استفاده از مشخصه­ها به غلظت ترکیب بستگی دارد. در مطالعه چشم اندازی در مورد استفاده از مشخصه­ها به غلظت ترکیب بستگی دارد. در مطالعه چشم اندازی در مورد استفاده از مشخصه­ها در EST و در قالب مدل بهینه برای تست مسمومیت ارائه شده است.

مقدمه

راهکار رایج برای تعریف خطرات مسمومیت نیازمند بررسی حیوانی است. در نتیجه با اجرای ضوابط EV، ارزیابی مواد شیمیایی و مسمومیت هزاران ماده مورد بررسی قرار می­گیرد. برای کاهش تعداد حیوانات مورد نیاز در Reach شیوه­های جانبی برای تست لازم است. بیش از 60 درصد از حیوانات برای ارزیابی مسمومیت رشد و باروری به کار گرفته شده است و شیوه­های خاص برای تست نیاز است. چندین شیوه برای تعریف مسمومیت ارائه شده که با توجه به کشت جنینی موش و اندام آن تغییر می­کند. پیمایش بر اساس خط سلولی انجام گرفته و تست سلولی انجام می­گردد. البته هیچ کدام از پیمایشها به طور کامل مورد قبول واقع نشده است و علت آن غیر قطعی بودن ظرفیت پیش بینی و تعریف نامناسب گتسدره است. نقاط کران بیولوژیکی و طبقه بندی شیمیایی نیز با توجه به مسمومیت مد نظر قرار می­گیرد. EST استانداردسازی بر مبنای خط سلولی در پیمایش است که برای طبقه بندی مواد بر اساس پتانسیل مسومیت به کار می­رود. مقیاس EST با توجه به منع عملکردی در موش و در Cardiomyocyte مورد توجه قرار می­گیرد. EST راهکاری امید کننده بررسی پیش بینی مسمومیت است. با این وجود چندین نقطه ضعف دارد که باید بهبود یافته و مورد قبول قرار گیرد. دوره طولانی گشت، رتبه بندی دشوار و تعیین مشخصه­های محدود بررسی پیش بینی از جمله نواقص آن است. با حضور مشخصه­ها در 1990، مطالعات زیادی صورت گرفته و ابزاری برای مطالعه مکانیسم و پروفایل مسمومیت در بیان ژنی حاصل گردید. استفاده از این راهکار برای پیش بینی مسمومیت جنینی نیز مورد بررسی قرار گرفت و از بافت کبد کمک گرفته شد. داده­ها نشان داده که مدل پیش بینی بیان ژنی را می­توان ابزاری مؤثر برای تعریف کارسینوژن تلقی کرد. البته نتایجی حاصل شده که باعث توسعه شناخت مسمومیت­ها گردید. اجرای آزمایشات در EST باعث ارزیابی تست در مدل آزمایشگاه گردید.