فایل ورد 20 صفحه فارسی +لاتین 

خلاصه

امروزه هدف مدیریت علف های هرز به جای نگهداری محصولات عاری از علف های هرز، حفظ علف های هرز در یک سطح قابل قبول است. کنترل قابل قبول علف های هرز ممکن است اغلب زمانی بدست آید که علف کش به جای مقادیر توسعه شده، در مقادیر کمتر مورد استفاده قرار می گیرند. برای تسهیل تصمیم گیری پیرامون یک دوز کافی در یک مزرع خاص، کشاورز نیازمند حمایت است. در سال 1988 و 1989، 10 آزمایش زمینه ای در غلات در سوئد با هدف مطالعه اثرات طولانی مدت به کارگیری علف کش ها بر طبق توصیه های راهنمائی شده آغاز شدند: این راهنمائیها در دانشگاه علوم کشاورزی سوئد انجام شدند و شامل کارت های چاپ شده ای بودند که برای استفاده در مزرعه طراحی شده بودند. عملیات ها شامل یک دوز کامل و یا یک دوز نصفه و یک کنترل فاقد عملیات است. به عنوان یک میانگین در طول زمان آزمایش، یعنی تا سال 1997، دوز استفاده شده در عملیات ها در مکان های مختلف از 20% تا 70% تغییر کرده است. در سال 1998، یعنی یکسال پس از به کارگیری آخرین علف کش، هنگامی که برروی مزرعه ها میانگین گیری شده بود، تراکم گیاهی علف های هرز در مکان هایی که راهنمائی اعمال شده بود، و مکان هایی که دارای نصف دوز و دوز کامل هستند به ترتیب 51, 57, 67% پائینتر از کنترل های فاقد عملیات بوده است. در دو و چهار مکان، دوز کامل نسبت به مکان هایی که راهنمائی اعمال شده بود منجر به کاهش قابل توجه تراکم علف های هرز گردید. در مقایسه با حالت کنترل، نصف دوز و دوز کامل نسبت گونه های علف های هرز که کنترل آنها دشوار بود در چهار و پنج مکان به ترتیب 24% و 21% افزایش داد. در مکان هایی که راهنمائی هایی ارائه گردید، نسبت علف های هرزی که کنترل آنها دشوار است در یک مکان افزایش یافت. در سال 1998، تعداد علف های هرز برای lambsquarter و chickweed در سه مکان و برای گل شب بو، catchweed، bedstraw، field violet، Galeopsis spp و lamiun spp در یک مکان، که راهنمائیهایی ارائه شده بود نسبت به جاهایی که از دوز کامل استفاده می کردند بیشتر بود. در سه مکان، هیچ تاثیر قابل توجهی مشاهده نشده است، در حالیکه، محصولات در هفت مکان باقی مانده که راهنمائیهایی نسبت به دیگر عملکردها استفاده شده بود، بیشتر بودند. نتیجه گیری می شود که استفاده از روش میزان دوز دریافتی بر طبق توصیه ها حاصل از راهنمائیها می تواند یک روش سودمند برای کاهش استفاده از علف کش باشد.

ملاحظات محیطی و اجتماعی کشاورزان را تشویق می کند که از علف کش ها استفاده نکنند. به جای نگه داشتن کل محصولات عاری از علف های هرز، هدف مدیریت علف های هرز می بایست محدودکردن گونه های علف های هرز باشد، بنابراین از اتلاف محصول دهی اجتناب می شود. با توجه به دیدگاههای طولانی مدت، جلوگیری از ورود دانه های علف های هرز به مخزن دانه ها مهم است.