فایل ورد 11 صفحه فارسی+لاتین

چکیده

هدف در این مطالعه روابط بین انواع حمله­های وحشتگزدگی (P) و علائم مجدد و موضعی (دائمی) و انواع نمونه­های اختلال (P) و مشخصه­های اختلال P خصوصاً هراس از مکان­های باز (ag: agoraphobia) مد نظر قرار گرفته است.

شیوه:

داده­های از مطالعات گسترده اختلال (n=1168) p گرفته شده که در ان حمله­های P به دقت مورد بررسی قرار گرفته و مورد شمارش واضح اشده است. روابط بین متغیرها در زیرساخت اصلی با استفاده از شیوه غیر پارامتری مورد بررسی قرار گرفته و بهینه سازی انواع P در میان افرادی که مورد بررسی بودند در پلاتی به تصویر کشیده شده است.

نتایج:

میانگین تعداد حمله­های P در دو هفته در میان بیماران مبتلا به اختلال P بدون (PD)ag، مبتلا به اجتناب از ترس (PDL) و هراس از مکان­های باز (PDA) شمارش شده است. میانگین تعداد دفعات حمله و نرخ ag به صورت پیشرفتی در میان انواع تشخیصی افزایش می­یابد. اضطراب و هیجان، HAM-A، HAM-D و ناتوانی نیز در مبتلایان به PDA بیش از PD بوده است. حملات P با علائم کامل و یا محدود نیز دارای همبستگی مثبت بوده است. نسبت کل حمله­ها در طی دو هفته درمان بررسی شده و نشان دهنده علائم کامل و یا محدود قبل از رفع نشانه­ها بوده است. حمله­های یکپارچه و یا موضعی نیز تا حدی دارای همبستگی بوده و یا همبستگی مشاهده شده است. نرخ Ag نیز با حملات موضعی همبستگی مثبت نشان داده است تا حدی نیز همبستگی با توجه به مقیاس­ها بالا برآورد شده است.

نتیجه گیری

حملات P با علائم محدود و کامل از لحاظ شدت متفاوت می­باشد. حملات یکپارچه و موضعی مستقل بوده و حملات موضعی با ag ارتباط نزدیکی دارد. یافته­ها با نتایج مطالعات قبلی همخوانی داشته و نشان می­دهد که حملات یکپارچه نشان دهنده المان بیولوژیکی است در صورتی که حملات موضعی نشان دهنده المان شناختی در پاتولوژی روان­شناختی است و پایه آسیب­های ژنتیکی مربوط می­شود. بدین ترتیب منطقی برای استفاده ترکیبی از درمان دارویی و روان درمانی در فرآیند درمان اختلال P پدید آمده است. ارزیابی­های آینده اختلال P باید با دقت صورت گرفته و انواع حملات تفکیک شود.