20 صفحه ترجمه + متن لاتین

چکیده:

سینما به عنوان یک رسانه تاثیرگذار نشان دهنده فضاهای متفاوت، محیط ها، رخدادها، نمادها و تفکراتی است که تصویر ادغام شده اجتماعی را حاصل کرده و واقعیاتی را به شیوه ای ثابت بیان می کند. مقاله حاضر تلاشی برای شفاف سازی چشم انداز سینمای ایران در فضای شهری است. ( فضای شهری به معنای فضای باز است)با این وجود هدف از استفاده از این واژه تاکید به کلمه شهری می باشد. این مسئله به شهر و فضا و ساختمانهای مسکونی، مسائل سیاسی، اقتصادی، اقتصاد، و اجتماعی نیز مربوط می باشد و شامل تحلیل کیفیت عرضه در طی دو دهه گذشته بوده است. شناسایی فضای شهری و تعیین نقاط قوت و ضعف و مخاطرات نه تنها منجر به ارائه راهکار برای برنامه طراحی شهری شده بلکه تاثیر سینما بر دیدگاه دیداری و درک مخاطب نیز مشخص شده و انتظارات محیط شهری دنبال می شود. با توجه به تحلیل محتوایی فیلم های انتخابی، ما به این نتیجه رسیدیم که فیلم های ایرانی شامل فضای شهری بوده و اگر لازم باشد فضای فرهنگی و تاریخی نیز اضافه می شود.

البته عدم اجرای این امر را می توان به فقر فضاهای شهری و محدودیت هایی ارتباط داد که صنعت سینما با آن روبرو است و از سوی دیگر فقدان حضور مدیران موثر و درک فضای شهری موثر و توجه به صرف به نوستالژی فضا نیز می تواند عامل محدود کننده دیگر باشد.