فایل ورد 22 صفحه فارسی+لاتین

چكيده

نوآوري از طریق ایجاد شرکت ها و زمینه های کسب و کار جدید به عنوان عوامل کلیدی برای دستیابی به اهداف اقتصادی در سطح شرکتي، منطقه ای، و ملی دیده می شود. یکي از عوامل محدودكننده ميزان وجود افراد با قابليت هاي بالا، برای مدیریت پروژه ها و كارآفرين شدن است. دانشگاه ها مي توانند به اين نياز بپردازند كه با افزایش انگیزه و شایستگی در فارغ التحصیلان خود آنها را تبدیل به افراد کلیدی در فعالیت های نوآورانه و کارآفرینانه كنند. آموزش کارآفرینی به طور سنتی بر روی آموزش افراد متمرکز شده است، اما طرح هاي بسیاری از آنها به طور فزاینده ای در حال تبدیل شدن به حالت عمل گرا، با تاکید بر یادگیری است. این مقاله به تعدادی از فعالیت های مبتنی بر عمل در پنج دانشگاه سوئد، مي پردازد. موارد نشان می دهد که آموزش کارآفرینی کمتر بر آموزش افراد در محیط کلاس درس تمرکز كرده و بیشتر بر یادگیری از طريق انجام فعالیت ها در زمينه يك گروه و محيط شبکه تاكيد دارد. برخي از طرح هاي ابتکاری، اهداف متعددي از قبیل آموزش کارآفرینان، ایجاد سرمایه گذاری های جدید، و تجاری سازي پژوهش هاي دانشگاهي، دارند. در اينجا مفاهیم تحقیق و پژوهش برای راه اندازی یک برنامه آموزش كارآفريني مبتني بر عمل ارائه شده است.

1. مقدمه

کارآفرینی از طریق ایجاد فعاليت اقتصادي جدید و یا در نظر گرفتن مكاني در شرکت هاي موجود، نشان دهنده یکی از موتورهای اصلی رشد اقتصادی است. به نظر می رسد رابطه نزديكي بین کارآفرینی و توسعه منطقه ای و محلی وجود دارد(Malecki, 1991). رینولدز و همکاران (1994) دریافتند که در شرط رشد اقتصادی سرعت راه اندازي بالايي لازم است، اگر چه کافی نیست. این امر منجر به هياهوي زيادي در طرح های ابتكاري دولتی و خصوصی به منظور ارتقاء فعالیت های کارآفرینی شد، و با نوآوری، توسعه فن آوری و ایجاد شغل، به آن سرعت بخشيده شد. (رینولدز و همکاران،2001 ) بحث هاي عمومی اغلب در فعالیت R & D ، زيرسازي عمومی و صنعتی، و یا بنياد و سرمایه فعاليت اقتصادي به عنوان عوامل کمیاب به منظور توسعه فعالیت های اقتصادی جدید متمرکز شده است. در حال حاضر، انتظار مي رود كه دانشگاه ها علاوه بر تحقیق و تدریس، با بكارگيري "رسالت سوم" توسعه اقتصادی ، نقش جديدي را در جامعه ايفا كند.( Etzkowitz و همكاران 2000)این توسعه در بسیاری از دانشگاه های ایالات متحده در چندین دهه آشکار شده است، و در حال حاضر نیز با سرعت در اروپا در حال ظهور است. (راسموسن و همکاران، در مطبوعات(.دانشگاه ها می توانند به منظور کارآفرینی، هم به طور غیر مستقیم، از طریق آموزش داوطلبان، و همچنين به طور مستقیم با تجاری سازی پژوهش ها از طريق بسترسازي برای سرمایه گذاری های جدید، مشاركت كنند. داوطلبان، و یا "نوآوران آینده"، یک تكليف و پتانسیل بالا براي دانشگاه ها هستند ودانشگاه ها به نياز براي نیروی کار کارآفرین بيشتر و شایستگی بالا در این زمینه مي پردازند. در زمان مشابه، تحقیقات انجام شده در دانشگاه ها به منزله یک منبع از ایده ها، نوآوریها و اختراعات با پتانسیل تجاری بوده است، به دور از اینکه به طور کامل در اغلب موسسات مورد استفاده قرار گیرد.(McMullan and N4einyk, 1988).